10 things that made my month even better | September

Waarom ik ga bloggen

Nooit had ik gedacht naar het buitenland te gaan. Als je me enkele jaren geleden had gevraagd: waar zie je jezelf in zoveel jaar? Dan was het antwoord altijd geweest: in Groningen. Dat heb ik ook heel lang volgehouden. Totdat de moeder van mijn beste vriend op een feestje tegen me zei: waarom ga je niet gewoon even weg? Even weg uit Groningen, weg uit Nederland. Op dat moment deed ik daar niets mee, maar het zette me wel aan het denken. Waarom is mijn eerste reactie altijd nee? Waar ben ik zo bang voor? Het antwoord had ik deels klaarliggen en ook niet heel moeilijk. Ik wil niet ergens anders alleen zijn. Ik wil niet alleen een nieuw leven opbouwen.

Toen kwam de in de zomer van 2015 mijn huidige vriend in mijn leven. Hij komt uit Spanje en heeft mij vanaf het begin duidelijk gemaakt: ik blijf waarschijnlijk niet voor altijd in Nederland. Ok, prima, we zien wel hoe het gaat. Op dat moment kon ik natuurlijk niet zeggen dat ik overal mee naartoe zou gaan. Want ja, het was nog zo pril. Bovendien, zo dacht ik, kan ik niet mijn hele leven omgooien voor iemand. Nu, bijna anderhalf jaar later, ben ik weg uit Groningen. Dat klinkt heftiger dan het is, want ik woon slechts in Heerenveen. We zijn daar samen in een mooi huis gaan wonen en ik reis nog dagelijks naar Groningen voor werk.

Over 30 zijn en ver weg van ‘huis’

Dan vraag je je natuurlijk af: waar ga je heen met je verhaal? Daar kom ik zo op. Mijn vriend wil niet in Nederland blijven en wil snel weg ook. Het komt erop neer dat we binnen aanzienlijke tijd heel misschien ergens anders wonen. Dat kan zijn in Noorwegen of Schotland, maar ook iets verder weg. Dit gaat een grote impact op mijn leven hebben en daarover wil ik schrijven, want ik ben vast niet de enige. Waar loop je als Nederlander in het buitenland tegenaan? Zijn de mensen aardiger, opener, vriendelijker? En wat is er zo mooi aan het opbouwen van een nieuw leven ergens anders? Maar ook de twintigers- en dertigersdilemma’s. Ik ben namelijk dertig jaar en ik weet eigenlijk nog steeds niet wat ik met mijn leven doe. En dat is niet erg. We komen er wel uit. Eén ding staat vast. Ik mag van mezelf nooit meer zomaar nee ergens op zeggen alleen maar omdat ik bang ben. Daarom ook dit blog. Dit is mijn echte ‘ik wilde het altijd al doen, maar durfde niet project’.

Article by Johanne

Hi, my name is Johanne. I'm almost 31 years old and keep thinking about what I really want in life. A quarter life crisis, if you will. On my blog you'll read more about the dilemma's where us (twenty year olds and) thirty year olds think about, about lifestyle en probably also about my cat.

This Article Has 8 Comments
  1. mark schreef:

    I haven’t conquered the fear of settling somewhere far from home yet. I bet it feels liberating. Dropping by, from Bloggers Community. 🙂

  2. Laetitia schreef:

    Zo herkenbaar! Niet weten wat je wil en toch overal maar nee op zeggen, als een soort reflex omdat het eng is, in plaats van het uit te proberen! Knap dat je dat nu probeert te veranderen en ik zie ernaar uit om meer over je ‘ik wilde het altijd al doen maar ik durfde niet’ project te lezen. Succes!!

  3. […] allesomvattende reden waarom ik ben gaan bloggen kun je hier lezen. Dat omvat ook dat ik superleuk vind om te schrijven over mijn hersenkronkels, de dingen die […]

  4. […] kan, dat is eigenlijk waar het op neerkomt. Mede met het vooruitzicht hierop ben ik natuurlijk mijn blog gestart. We zetten alles op alles om naar het buitenland te vertrekken, maar als dat niet binnen een paar […]

  5. Ana Rita schreef:

    Wat heb je veel geschreven al voor iemand die pas een maand blogt!
    Ben benieuwd hoe jouw emigratie avontuur gaat verlopen, ik ga zelf zeer waarschijnlijk ook emigreren voor mijn Amerikaanse vriend 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge