Doei, allerliefste Buttons. Bedankt dat je er voor me was. Bedankt dat je 16 jaar (!!!) deel uitmaakte van mijn leven. Dankjewel voor alle schootslaapjes op de bank, in bed en tijdens het werk. Dankjewel dat je tot het laatste moment jezelf was. Zelfs toen je dat niet meer was.
Oof, ging het bijna alsnog mis. Zo’n reis naar Nederland en weer terug gooit dan toch weer roet in mijn bestaande blogchaos. Maar hey, beter laat dan nooit: mijn gelezen, geluisterd, gekeken en gegeten in maart. Wat ik eigenlijk gedaan heb? Ik weet het nu al niet meer. Ohja, we hebben een aantal mooie dagen gehaald, speeldates gehad, een nieuwe mislukte poging tot gezond eten gedaan én we vlogen eind maart naar Nederland. ❤
Het was een gewone werkdag. Geen carnaval, geen feest, geen bijzonder moment. Gewoon, een gewone werkdag, een reguliere schooldag. Maar wel eentje met veel regen. De week ervoor waren mijn ouders nog in Spanje geweest voor de verjaardag van de jongens. Huis vol, twee paar extra handen om te helpen en natuurlijk extra gezelligheid. En toen ineens: stilte. Opa en oma terug naar Nederland en wij weer terug in ons eigen ritme. Of nou ja, poging tot ritme.
Tsja, het heeft even moeten duren voordat ik met editienummer #3 van Gelezen, geluisterd en gegeten kwam, haha. Twee jaar, om precies te zijn. En ik had nog wel zo’n goed voornemen om eindelijk eens een laagdrempelige rubriek op m’n blog te hebben. Oké, here goes poging 1,000,000,001. Februari stond voor mij in het teken van de jongens’ 6e verjaardag. Veel series kijken (en dus minder lezen) en PROBEREN gezonder te eten (gefaald). Dit is wat ik afgelopen maand las, luisterde en at. Nieuw in deze uiterst frequente en succesvolle rubriek: gekeken.
Ik volg al ruim twee jaar lang Spaanse les. Mijn vooruitgang is zoals we hier zeggen ‘poco a poco’. Tja, als je een Nederlandse werkgever hebt, Nederlands praat met je kinderen, geen familie in de buurt hebt en Engels praat met je vriend, zit er geen dagelijks Spaans in. En laat dat nou net de crux zijn in mijn vooruitgang. Want om écht goed te worden, moet je er gewoon dagelijks mee bezig zijn. Ja, sorry. Als ik 20 was geweest, was dat misschien gelukt. Met mijn huidige leven…niet. Dus ik koop steeds boeken in de hoop dat ze wat bijdragen of me in ieder geval motiveren. Sommige boeken doen dat niet, maar er zijn wel degelijk een aantal goede Spaanse ‘lesboeken’ die het leren héél laagdrempelig maken. En ik heb ze voor het gemak voor je op een rijtje gezet.
