Ik ben niet per se iemand die veel geld in een keer uitgeeft. Soms koop ik een paar boeken, andere keren een paar stukken kleding (liefst in de sale), maar echt grote uitgaven? Nee, die heb ik gedaan voor ONS huis, niet per se voor mijzelf. Ik vond het het al heel wat dat ik vorig jaar 100nogwat euro had uitgegeven voor een tablet die ik ook voor werk kon gebruiken. Sja, what can I say? Maar goed, soms gun ik mezelf dingen (heyo) en ben ik er schuldgevoelloos blij mee. Deze spullen gunde ik mijzelf de afgelopen tijd.
Sinds 2021 zit ik in een zéér gezellig en trouw leesclubje, samen met twee lieve vriendinnen. Wij hebben elkaar jaren geleden op kantoor leren kennen en het klikte gewoon. Hoewel we altijd al van elkaar wisten dat we van boeken hielden, deden we pas jaren later wat we eigenlijk al veel eerder hadden moeten doen: een boekenclub beginnen. Ik kan niet anders zeggen dan dat het mijn leven heeft verrijkt. Het is gezellig, ik lees veel meer, leer mijn vriendinnen beter kennen én mijn smaak in boeken is steeds meer gedefinieerd.
Het is alweer midden februari en ik ben nog steeds bezig mijn doelen voor 2023 op te stellen.. Maar hey, ik heb weer zin in doelen stellen. En dat had ik een paar jaar lang niet. Dus dat noem ik vooruitgang. Mijn doelen voor dit jaar zijn deels héél laagdrempelig zoals ik ze graag heb en deels…zitten er een paar doelen tussen die wel een uitdaging gaan vormen, maar dat is ook goed. Het dwingt me om de dingen niet te negeren en mijn kop in het zand te steken. Goed, dit zijn mijn 7 (veelal persoonlijke) doelen voor 2023.
En met tussendoor bedoel ik: tussen alle dagelijkse heisa door. Tijdens dutjes, ‘s avonds en wanneer je maar tijd hebt. Ik snap namelijk heel goed dat je als moeder niet altijd tijd hebt voor een dikke, zware pil en juist behoefte hebt aan luchtige of toegankelijke boeken die makkelijk weg te leggen zijn én weer makkelijk zijn op te pakken. Dit zijn mijn tips:
Zodra de klok weer een uurtje is teruggezet, zie ik op tegen de maanden die volgen. Ik ben nooit een fan geweest van winter, maar de afgelopen jaren ging het steeds beter. Ik vond het lekker om binnen te zitten, met een kopje koffie of thee, een dekentje, Buttons op schoot en een goed boek, goede serie of mijn laptop op schoot. Vorig jaar winter had ik het zwaar. Ik besefte het toen nog niet, maar ik had het zo zwaar omdat ik mijn trauma aan het verwerken was. Daarnaast sliepen Axel en James niet goed en was er iedere avond wel gedonder. Gek hè, van twee jonge kindjes 😌. Maar ik trok dat niet. En dat kwam door alles wat ervoor gebeurd was. Ik wou dat ik dat eerder inzag, zodat ik eerder hulp had gezocht. Maar ja, je weet hoe het gaat. Je probeert door te gaan met het leven en hoopt dat het vanzelf goedkomt. Niet dus.
Ja, sinds ruim 8 maanden ben ik dus moeder van een tweeling. Je zou het bijna vergeten, aangezien ik al maanden bijna niks heb gepubliceerd. Ohja, dat is daarom. Als je me een paar maanden geleden had gevraagd of ik het tweelingmoederschap zwaar vond had ik nee gezegd. Ik had dan gezegd dat ik het wel vond meevallen en dat het zuuulke leuke jochies zijn. Nu is daar nog steeds niets aan gelogen, maar sinds van midden september tot vorige week waren ze me toch een potje moeilijk. Iets met een (gecorrigeerd) zes maanden sprongetje. Anyway, ik had eindelijk weer eens inspiratie nadat ik mezelf hartelijk uitlachte over mijn laatste aankopen. Dat waren echt aankopen waarvan je denkt: goh Johanne, je zou bijna zeggen dat je moeder bent.
