Pinch of Jo - Personality

[:nl]Drie ‘gevaarlijke’ persoonlijkheidstrekjes en hoe ermee om te gaan[:en]Three ‘dangerous’ personality traits and how to deal with them in a positive way[:]

[:nl]Ik heb één groot probleem;  ik ben namelijk verschrikkelijk sarcastisch. Een eigenschap die lang niet iedereen kan waarderen. Mensen snappen me niet, denken dat ik gemeen  ben of ze vinden dat ik te ver ga (dat laatste gelukkig niet zo vaak). Dat terwijl sarcasme voor mij een uitlaatklep is: ik maak ongemakkelijke situaties er gemakkelijker mee, ik uit er mijn frustraties mee en ik houd mensen ermee op een afstand. Allemaal zeer bewust. Maar soms is sarcasme gevaarlijk. Gelukkig is niemand perfect. En moet iedereen bepaalde persoonlijkheidstrekjes af en toe wegdrukken omdat het gewoonweg niet altijd gepast is. Vandaag zet ik mijn drie gevaarlijke persoonlijkheidstrekjes en hoe ermee om te gaan op een rij.

Sarcasme                 

Wat is sarcasme eigenlijk? Kort door de bocht noemt men het wel eens bijtende spot. Sarcasme wordt vaak als een aanval beschouwd, veelal verpakt in een grappige ondertoon. Of in ieder geval, dat is bij mij zo. Sarcasme is een humoristische uitlaatklep waar niet iedereen voor openstaat. ‘Johanne, moet dat nou?’ ‘Maak je nou een grapje?’, dit soort vragen krijg ik naar mijn hoofd geslingerd. Soms vergeet ik dat niet iedereen mijn humor waardeert.

Hoewel mensen sarcasme als iets negatiefs of gevaarlijks kunnen beschouwen, brengt het mij juist goede dingen. Het is voor mij een goede manier om niet boos of chagrijnig te worden. Als ik eenmaal keihard met een sarcastische boventoon ergens naar heb uit heb gehaald, dan voel ik me direct stukken beter. Sarcamse de-escaleert situaties.  Mijn tips? Haal er je voordeel uit, maar pas er een beetje mee op:

  • Gebruik sarcasme als uitlaatklep, maar houd je in bij mensen die het niet altijd snappen
  • Nuanceer je uitspraken soms, want anders kan het lijken alsof je een mega bitch bent. Dit is voor mij echt nog work in progress, want nuanceren na een keiharde uitspraak lukt niet altijd.
  • Omarm het: want sarcastische mensen zijn vaak de leukste ;-). Sarcasme helpt je jouw beste vrienden uitzoeken.

Naïviteit

Dit is een gevaarlijke: want waarom is naïviteit per se iets slechts? Naïviteit wordt veelal geschaard onder goedgelovig of kinderlijke onschuld. Iets wat in de huidige wereld misschien niet slecht is. Ik denk juist dat een gezonde dosis naïviteit in deze tijden wel goed is; geloven dat er goede mensen zijn, dat er nog steeds goede dingen kunnen gebeuren. Dit klinkt misschien een beetje cynisch van mijn kant, maar volgens mij ben ik soms ook nog heel erg naïef. En dat zie ik ook absoluut niet als een slechte eigenschap.

Het lijkt er zo vaak op dat als je gelabeld wordt als naïef dat je dan niets van de wereld weet. Maar dat hoeft helemaal niet waar te zijn. Je kan de hele wereld over gereisd hebben en tegelijkertijd al het verschrikkelijke nieuws in de wereld gehoord hebben en alsnog ‘naïef’ zijn. Geloven dat mensen zijn wie ze zeggen dat ze zijn. En natuurlijk gaat dat een keer (of vaker) mis, maar daar leer je van. Word je dan minder naïef? Ik hoop het bijna niet. Als je van alle fouten die je maakt zo cynisch wordt dat je wantrouwend wordt. Volgens mij is het beter om als eerste instinct vertrouwen te hebben en dan misschien een fout te maken, dan wantrouwend te zijn over alles en daardoor iedereen op afstand houdt.  Dus, ik zou juist zeggen:

  • Blijf mensen vooral vertrouwen, maar blijf daarbij altijd stiekem op je hoede
  • En zorg dat je door je negatieve ervaringen niet cynisch of wantrouwend wordt

Onzekerheid

Mijn hele leven lang ben ik onzeker geweest over vele dingen. Vroeg in mijn leven was ik vooral onzeker over mijn uiterlijk, later veranderde dat en werd ik onzeker over mijn persoonlijkheid en mijn kwaliteiten. Pas sinds een jaar of twee gaat het iets beter en leer ik mezelf te waarderen voor wie ik ben. Onzekerheid zorgt er in zekere zin voor dat je altijd in je eigen veilige zone blijft. Want als je eruit stapt, wat gebeurt er dan? Zullen mensen daar iets negatiefs over zeggen? Je gaat er bijna vanuit dat dat gebeurt. Maar wat blijkt? Dat is helemaal niet zo! Ik heb geleerd dat door zekerheid je echt laat zien wie je bent, aan jezelf en aan anderen. Besef dat je veel meer kan als je zeker bent. Natuurlijk beland je ook in situaties waar je immens veel spijt van gaat krijgen en zullen sommige mensen negatief over je zijn. Maar waar het uiteindelijk op neer komt is dat je jezelf in de spiegel aankijkt en kunt zeggen: ‘Ja, dit is wie ik ben en het is goed zo.’

Dat klinkt heel makkelijk, maar dat is het zeker niet. Nu ik dertig ben begint het bij mij pas te komen, en alsnog twijfel ik dagelijks over aspecten van mezelf. Niet nodig, denk ik achteraf vaak. Maar, dat leer je vanzelf. Probeer van je onzekerheden iets positiefs te maken en zo in te zien dat ze helemaal niet nodig zijn. Je lijf, je hersenen, je gedachten, je gevoelens….alles is van jou. Hoe stom of vreemd je het soms ook vind, het is van jou en jij moet ermee leven. Doe dat dan ook zo goed mogelijk! Mijn tips aan mezelf:

  • Een beetje onzekerheid is echt niet erg, je beweegt je voorzichtig door je leven (safe zone!)
  • Je vertrouwt langzaam en dat is echt niet altijd iets slechts. Vertrouw vooral op je eigen instinct.
  • Onzekerheden zijn er om te overwinnen. Stap voor stap kom jij op de plek waar je moet zijn.

Mijn grootste onzekerheid? Ik heb last van verlatingsangst. Ik heb soms de neiging om te denken dat ik niet interessant of slim genoeg ben. Gelukkig heb ik een vriend die mij zonder daar direct iets over te zeggen, mij daar vanaf helpt.[:en]I have one big problem: I’m horribly sarcastic. A personality trait not everyone appreciates. People don’t get me, they think I’m mean or they even think I’m taking things too far (this doesn’t happen too often luckily). But sarcasm is an outlet for me: it makes awkward situations easier, I use it to show my frustration and I keep people at a distance with it. All of it very consciously. But sometimes sarcasm is dangerous. Luckily no one is perfect. And everyone has a certain personality trait they have to hide a little because sometimes, in certain situations, it’s just not ‘safe’ to show it. Here are three of my most (duped as) ‘dangerous’ personality traits and how I deal with them in a positive way.

Sarcasm                    

What is sarcasm? In short: people call it a sharp, bitter, or cutting expression or remark (as Wikipedia describes it). Sarcasm is often perceived as an attack on something, with a funny undertone. Or at least, in my case. Sarcasm is a humorous outlet that not everyone is open to. ‘Johanne, do you have to say that?’ ‘Are you making a joke, or what?’. These are questions I get often. Sometimes I forget that not everyone appreciates my sense of humor.

Sarcasm

Although sarcasm is sometimes perceived as negative or dangerous, most of the time my sense of humor (as I like to call it) gets me through certain situations. It’s an outlet to avoid getting mad or grumpy. The moment I say something harsh with an obvious sarcastic tone, I feel much better. Sarcasm de-escalates situations. So my advice to myself and other sarcastic people: take it as an advantage, but be cautious.

  • Use sarcasm as an outlet for negative situations, but try to keep it inside with people who really don’t understand
  • Nuance sometimes is key. Because if you don’t explain or nuance your remarks, people will think you’re a bitch. This certainly is a work in progress for me, because usually, I lack the nuance (even after).
  • Embrace it: because sarcastic people are often the most fun ;-). Sarcasm helps you find your best friends.

Naivety

This is one’s dangerous: because why is naivety a bad trait? Naivety is referred to as dupable or childlike innocence. Something that maybe isn’t so bad in current times. I’m almost convinced that nowadays a healthy dosage of naivety is good; see the good in people, believe that good things can happen even with terrible people. This may sound cynical on my side, but I think that I’m very naive too. And I definitely don’t see it as a bad personality trait.

Often naive people are labeled as if they don’t know anything about the world. But that’s not necessarily true. Maybe you traveled the world and saw all the horrible news at the same time. You can still be ‘naive’. You can still believe that people are who they say they are. And of course that will go wrong at times, but view those mistakes as a learning experience. Does that make you less naive? I hope not. Learning from your mistakes doesn’t have to make you cynical (like it does with some people).  I think it’s better to trust your first instinct and maybe make a mistake than not to trust anything and keep anything and anyone at a distance.

  • Keep trusting people, but always be on your guard
  • And make sure that your negative experiences don’t make you cynical or distrusting.

Insecurity

My entire life I’ve been insecure about a number of things. When I was young I was mostly insecure about my looks. Later that changed to being insecure about my personality and my qualities. Since a year or two things are starting to get better. I’m learning to appreciate myself for who I am. In a way insecurity keeps you put: you stay in your safe zone. What happens if you step out of it? Will people say something negative? As an insecure person, you almost always assume the worst will happen.

But recently I learned the opposite is true! When you are more secure about yourself it gives you the capability to show yourself to others, and more importantly: to yourself. Realize that you are so much more than you give yourself credit for. Of course, you will end up in situations you will regret and of course people will doubt you. But in the end it comes down tot his: you have to be able to look at yourself in the mirror and say: ‘Yes, this is who I am and that’s more than okay.’

Sounds easy, right? It isn’t. It’s only starting to dawn on me now I’m almost 31 years old. And even now I doubt about plenty aspects about myself. And that is also okay, but often not necessary. But, you’ll learn by doing. Try to make your something positive about your insecurities to see that you don’t need them. Your body, your brain, your thoughts, your feelings..everything is yours and own up to that. How silly or strange you might think, it’s yours and you have to live with it. And live your life as good as you can. What have I learned?

  • A little insecurity is more than ok. Moving through life with a little caution is not bad. Sometimes you need a safe zone.
  • You trust slowly and that is definitely not a bad thing. Trust your own instincts.
  • Insecurities are here to be conquered. Step by step you will arrive at that place in life where you need to be.

My biggest insecurity? I tend to think I’m not interesting or smart enough. It’s a small case of separation anxiety. Luckily my boyfriend, without saying anything about it directly, is helping me get over it. Did you ever have a big insecurity to overcome?[:]

Article by Johanne

Hi, my name is Johanne. I'm almost 32 years old and I keep thinking about what I really want in life. A quarter life crisis, if you will. On my blog, you'll read more about the dilemma's where us (twenty-year-olds and) thirty-year-olds think about, about lifestyle en probably also about my cat.

Be the first to comment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge